Thank you for taking the time to report the following comment to the administrator of this site.
Please complete this short form and click the submit button to process your report.
Ja, je punt is helder. Als ik je idee doortrek dan zie ik 2 verschillende dingen. De ene is waar de informatie & IT-sector de niet informatie & IT-sector raakt. IT-ers zien echt wel dat een personeelsbeheerder en een jurist iets anders doen dan hij/zij zelf doet. Maar als het om verschillende viewpoints binnen de informatie & IT-sector gaat, dan ontkent men vaak het bestaan ervan. Misschien onvolwassenheid. Ik denk meer het ontbreken van een collectief geheugen in de 70 jaar dat IT bestaat. IT is immers nog nooit een vakgebied geweest, dus wat te doen. Rusland is haar collectieve geheugen in ruim 70 jaar ook kwijtgeraakt, maar daar is wel het nodige om te herinneren.
In de gaten krijgen dat het niet allemaal over IT gaat kom je vooral achter als je naar andere vakgebieden kijkt. Dan zie je dat het niet alleen om technologie kan gaan, en je krijgt meer dan een vermoeden. En dat er zoveel beroepen in de informatie & IT-sector zijn, verwacht wordt tussen de 40 en 60 (“soorten”) beroepen, dat het niet allemaal over één kam geschoren kan worden. En dat doen we wel.
Rond 1990 heb ik voor de viewpoints van ODP ooit eens een plaatje gemaakt met 7 of 8 dimensies. In de blauwe wereld van IT moest dat naar de huidige 2 dimensies platgeslagen worden, en dan nog vooral met maar 2 van de 5 viewpoints. Alles zou hetzelfde zijn, alleen kijk je er anders naar als je een andere achtergrond hebt. En dat is gewoon onjuist, en één van de redenen waarom de bewijzen van Sowa te kort schieten. Viewpoints zijn dan ook geen oplossingsruimte, het zijn manieren van kijken naar de wereld. En dan zie je zaken in je eigen vakgebied, en zaken die tot andermans vakgebied horen. Waar de IT-wereld vol mee zit is dat men zaken uit andermans vakgebied claimt als zaken in het eigen vakgebied. Daar is de ODP standaard hard de mist in gegaan, en daar gaat TOGAF de mist in. Zorg nou maar dat je goed bent in je eigen vak/viewpoint, en verklaar de rest niet voor gek omdat ze een ander vak hebben. Hoe vaak heb ik niet gehoord dat een IT-er uitroept dat die stomme organisatie haar bedrijfsprocessen niet kent, of dat een gebruiker niet weet wat goed voor hem/haar is. Respectloos, en de absolute van synergie.
Je dimensievoorbeeld lees ik als het relaas van een ontwerper. Met de beperkingen van de gestelde grens en van wat je opdrachtgever feitelijk wil. Misschien is het mooi als het ook in meer dan 2 dimensies kan, zo lang het maar voldoet aan de vraag die aan de ontwerper gesteld wordt: maak me een oplossing die….
Het was Erik Proper die gevraagd heeft om een vergelijking van methoden te doen. Het probleem is dan wel dat je methoden dient te vergelijken die zich met iets vergelijkbaars bezig houden. Nou is dat het geval met veruit de meeste architectuurmethoden zodat je dan zoiets kan doen als het boekje dat ik in 1990 voor de NGGO heb samengesteld met een werkgroep rond het vergelijken van 16 methoden voor systeemontwikkeling. Het schema en de concepten dat we toen gebruikten past nog steeds voor dit soort werk. Dat past ook voor het werk dat jij, Pieter en Jaap doen rond het ontwerpen en de ideeën van bijvoorbeeld Alexander die daar richting aan geven (of geldt dat alleen voor Jaap?). Als ik het over informatiekunde heb dan spreek ik over de kennis van en ervaring met de informatie van een organisatie. Dat heeft nog erg weinig met ontwerp te maken; het gaat vooral om het onderbouwen van het geheel en het inpassen vragen die uiteindelijk in het ontwerp cq. de ontwerpen een plaats moeten hebben. Ik weet dat jullie IT onafhankelijk proberen te ontwerpen, uitgaande van ruimte en niet van beperking. Maar toch is er een groot verschil tussen het richten van de informatievoorziening en het inrichten daarvan. Met de voorlopige conclusie dat het woord informatiekunde nu een echt homoniem is geworden, en zoals gewoonlijk levert dit ook weer de nodige problemen op.