Eigenlijk zou een jurist moeten reageren, maar bij verstek daarvan zal ik, als ICT- architect betrokken bij de landelijke uitwisseling van patiëntgegevens, een poging wagen.  
 
Als het gaat om medische gegevens van een patiënt, kun je niet echt spreken over informatie-eigendom. De WGBO (Wet op de Geneeskundige BehandelOvereenkomst) zegt namelijk: 
- de zorgverlener heeft een dossierplicht en is verantwoordelijk voor de juistheid en volledigheid van het dossier.  
- de patiënt heeft recht op inzage, afschrift, aanvulling en vernietiging van zijn dossier bij een zorgverlener. 
- de zorgverlener heeft een geheimhoudingsplicht, hij mag patiëntgegevens alleen ter inzage van andere zorgverleners geven, voor zover dat noodzakelijk is voor de behandeling. Als de andere zorgverlener niet direct betrokken is bij de behandeling, is ook toestemming van de patiënt nodig.  
- de patiënt heeft een informatieplicht, moet dus meewerken aan het beschikbaar stellen van benodigde patiëntgegevens.  
Vrij vertaald: het eigendom van patiëntgegevens is verdeeld over zorgverlener en patiënt, waarbij de zorgverlener vooral plichten en de patiënt vooral rechten heeft.  
 
In het genoemde artikel ging het overigens om iets dat niet is geregeld in de WGBO: een zorgverlener moet zonodig de dossiers bij andere zorgverleners raadplegen op bijv. mogelijke contra-indicaties voor een voorgenomen therapie. Het ministerie van VWS werkt momenteel aan de Wet op het elektronische patiëntendossier, waarin dergelijke zaken alsnog worden geregeld. Ook hierin krijgt de patiënt het laatste woord: als hij niet wil dat zijn patiëntgegevens elektronisch worden uitgewisseld, gaat het niet door.