|
Laatst was het weer zover. Met een zaal vol gemeenteambtenaren en wat prikkelende stellingen mijnerzijds
kwamen de fundamentalisten weer naar voren: ‘mijnheer Keller, het heeft toch geen zin om een ‘sexy’
digitale voorkant op te trekken als de achterkant niet op orde is?’
Mijn antwoord: het grootste gevaar voor ICT zijn te grote ambities. En een overmaat aan onrealistische
architecturen (zoals bij NORA). De crux zit hem in realistische faseringen: hoe kom ik van de feitelijke
situatie naar de gewenste situatie, van ist naar soll? Vandaar mijn stelling: eerst kantelen en de frontoffice
opnieuw inrichten, dan pas de backoffice op orde brengen.
De hele discussie is geboren uit de wens van het kabinet om in 2007 de elektronische dienstverlening van
bijvoorbeeld gemeenten grotendeels op orde te hebben (de 65% norm). Dat kun je bereiken door alleen de
voorkant te moderniseren. Dat adviseren we ook vaak. Zet dienstverlening in ieder geval voorop. Laat
gemeentelijke klanten maar van buiten naar binnen duwen op de organisatie, maak de voorkant digitaal, dan
worden de belemmeringen achter de voorkant snel duidelijk. Op termijn moet je die achterkant natuurlijk
ook aanpakken.
Maar dan nog zou ik terughoudend zijn met de backoffices. Het volledig digitaliseren van bijvoorbeeld de
Sociale Dienst of sector Belastingen - inclusief warm archief en workflow - is een stevige klus. Niet alleen
technisch en functioneel, maar vooral procesmatig en organisatorisch. We hebben immers op basis van
rechtmatigheid al tientallen jaren een bepaalde manier van werken en een administratieve organisatie. Dat
gooi je niet zo maar om. Bij de Sociale Dienst zou ik dus niet beginnen met de hele backoffice omver te
halen. Probeer eerst maar eens wat eenvoudige vergunningen, meldingen en bezwaren.
Het grote voordeel van deze aanpak is dat veel van die eenvoudige producten geen zware backoffice
applicaties nodig hebben (zoals GWS4all bij de Sociale Dienst). Die lichte vergunningen, meldingen en
bezwaren kunnen we prima met een Document Management Systeem (DMS) of met Customer Relationship
Management (CRM) systeem doen. Zelfs de workflow is vaak erg eenvoudig. De aldus gedigitaliseerde
eenvoudige producten kunnen we daarom heel goed of zelfs beter in een zogenaamde ‘dikke’ midoffice
afhandelen.
Dus beginnen van voren (dienstverlening) en dan pas de achterkant (efficiency). Dit voorkomt ook dat alle
hakken in het zand gaan. Een webintake systeem, een zakenmagazijn en een koppeling met backoffice
systemen vormen een goede start. Zo wordt de fasering in de gemeentebrede digitalisering ook veel
transparanter. En bedenk daarbij dat de Belastingdienst en de ABN-AMRO u voorgingen. Ook daar draaien
nog stokoude legacy systemen in verticale backoffices achter een sexy voorkant.
Wouter Keller is directeur/oprichter van M&I/Argitek, adviesbureau voor E-business
applicatiearchitecturen
Tegeltjeswijsheid: laat klanten maar van buiten naar binnen duwen op de organisatie.
Only registered users can write comments. Please login or register. |