Ik vond het als jongetje al leuk om met bouwblokjes (het bekende merk dat begint met een L en aansluit bij EGO) te spelen en dingen uit elkaar te halen om te zien hoe het werkte (en om het daarna weer, bijna altijd tevergeefs, proberen werkend te krijgen). 
 
Misschien ben ik onbewust daarom wel IT-architect geworden. Alleen vind ik het vak nu wel een stuk minder leuk worden als ik alleen nog maar bouwblokjes conform bouwplaten (standaarden) in elkaar mag zetten. Dat vond ik als jongetje al geen uitdaging :-( 
 
Dingen uit elkaar halen en op een andere manier weer werkend proberen te krijgen, dat blijft toch nog altijd het leukste! 
 
Denk dat vrouwen te praktisch zijn om dingen eerst uit elkaar te halen en dan weer proberen in elkaar te zetten.

Tsssk, waarom zou chargeren voorbehouden zijn aan de enkeling? Ook Peter blijkt die kunst machtig!  
 
Weet je, Peter... Ik ken een wereld waarin de T-architect zichzelf al sinds jaar en dag trots - jazeker - aannemer noemt. Daar is niets mis mee. Uit je bijdrage maak ik op dat jij je liever in een andere wereld ophoudt. Ook daar is wat mij betreft niets mis.

Voor een korte toelichting over whole-brain thinking kun je (ook) terecht op: http://pauljansen.eu/wholebrain.htm.

Beste heren, 
 
Om te weten te komen of Jaap van Rees' voorstel om "informatie-architectuur" in te voeren een substantiele bijdrage gaat leveren aan de vraag die ik aan het begin van deze blog stelde (in het Engels, maar dat was voordat ik bedacht dat voor dit onderwerp Nederlands toch beter geschikt is), moest ik me eerst in zijn denkwijze verdiepen. Overigens geeft hij op zijn web-etalage aan, afstand te nemen van deze term wegens grote verwarring. 
 
Ik denk dat meer nadruk op informatie, of zoals H.J. het aanduidt "I" en meer nadruk op "whole-brain" (jammer, die url werkt niet) wel zullen gaan helpen, maar dat dit niet de volledige oplossing gaat bieden. Daarvoor is meer nodig. 
 
In hun inleiding bij "Women and Information Technology" zeggen McGrath Cohoon & Aspray dat het probleem wel eens zo complex zou kunnen zijn dat simpele, intuitieve maatregelen van welwillende enthousiastelingen per definitie ontoereikend zijn. Vervolgens bieden zij een schat aan artikelen die het hele gebied belichten. Ik ben net in dit boek begonnen en erg enthousiast over de wetenschappelijke benadering!

Jaap van Rees heeft inderdaad afstand genomen van termen als informatie-architect en informatie-architectuur. Die termen zijn naar zijn idee gekaapt door T-specialisten die er vervolgens T-dingen mee gingen doen ipv I-dingen. Dit verkeerde gebruik heeft een grote vlucht genomen. Daarom gebruikt Jaap nu (weer) termen als informatiekunde, informatiekundige, informatiekundig ontwerper etc. 
 
Wat de url betreft: knippen/plakken werkt bij mij prima (wel de '.' na '.htm' weglaten). Overigens is de hele site van Paul Jansen (www.pauljansen.eu) meer dan - ik herhaal - meer dan de moeite waard om eens uitgebreid te bezoeken. Juist voor I-architecten! Op heel gevarieerde wijze maakt hij veel duidelijk over het vak van I-architect. Aanrader! 
 
Nee, een volledige oplossing - in Cartesiaanse zin - levert nadruk op informatie/whole brain niet. Wel is het naar mijn idee een enorme stap in goede richting en ook onderdeel van een 'wholistische' oplossing: een oplossing voorbij René Descartes. Het is Descartes geweest die wezenlijke aanzet tot, zoals we het nu zouden noemen, leftbrainerigheid heeft gegeven. Cartesiaans denken heeft, zoals bekend, een enorm hoge vlucht genomen. En nu, 300 jaar later, zijn wij allen - veel meer dan dat we zelf beseffen en/of willen - door dat denken tot-en-met geinfilteerd geraakt. 
 
In die zin is het interessant om uit te vissen wat de Cartesiaanse invloeden op McGrath Cohoon & Aspray zijn ... Ook interessant is je vermelding dat je "erg enthousiast [bent] over de wetenschappelijke benadering!" Wetenschap? Descartes? Newton? 
 
Zelf denk ik dat de ideeen van Descartes - hoeveel ze ons ook hebben gebracht (en dat is veel, erg veel) - beperkt zijn en dat we nu verder moeten trekken - voorbij Descartes dus. Deze, door jou aangezwengelde, thread is daar ook een voorbeeld van. De site van Paul Jansen ook. Pieter Wisse ook (www.wisse.cc). Voor wie verder wil dan dat Descartes kon reiken is - bijvoorbeeld - het boek "The Turning Point" van Fritjof Capra een aanrader!

Gisteravond was het laat en hoogstwaarschijnlijk heb ik inderdaad per ongeluk de punt (.) meegekopieerd, want vanochtend lukte het wel om Paul Jansen's verhaal te bestuderen. 
 
Het valt mij op dat alle referenties die jij opgeeft mannen zijn, Jaap van Rees, Paul Jansen, Pieter Wisse, Rene Descartes. Dat feit alleen al vind ik symptomatisch voor de situatie in ons vakgebied. Welk vrouwelijk rol-model, welke grote denk(st)er komt jou nu, op dit moment, in gedachten?  
 
....Juist!  
 
Dit bedoelde ik als speldeprik 
 
Even terug naar McGrath Cohoon & Aspray. Bij de kapper had ik voldoende tijd om hoofdstuk 13 "The transition from the academic world to the IT workplace" door te nemen. In dit hoofdstuk belichten de onderzoekers een veelvoud van factoren, die een rol spelen bij de keuze van vrouwen voor (of juist tegen) en het aanblijven in (of juist vertrekken uit) een carriere in de IT. Zij doen dit op wetenschappelijke wijze in die zin dat zij zich niet alleen op eigen ervaringen en/of koffie-corner-geruchten baseren, maar op een werkelijk fenomenale literatuurstudie. Zelfs Nederlands onderzoek door o.a. Ellen van Oost van de UT en door de UvA is niet onopgemerkt gebleven!  
 
Voor de individuele ervaringsdeskundige die zich soms vertwijfeld afvraagt of zij niet per ongeluk in het verkeerde lichaam geboren is, geeft dit soort onderzoek een enorme aha-erlebnis! Aha, het ligt dus niet helemaal alleen maar aan mij; aha, dat had ik nou ook; aha, mijn ervaringen worden erkend... En wat nu...?  
 
Om enkele factoren te noemen: 
 
In "The myth of the pipeline" en "Which program or degree" wordt afgerekend met het misverstand dat men per se een stap-voor-stap opleiding genoten zou moeten hebben in traditionele "computer science" teneinde binnen de IT op zinvolle wijze aan de slag te kunnen. In "Perceptions of Careers in IT" worden diverse onderzoeken aangehaald, waaruit blijkt dat door meisjes en vrouwen IT geassocieerd wordt met zeer technisch werk, uitgevoerd in isolement en weinig sociaal relevant (vrij vertaald "in je uppie op je zolderkamertje in een virtuele wereld op je toetsenbord een end weg hacken"). Deze aspecten raken m.i. nog het meeste aan de whole-brain/"I" discussie.  
 
In "Confidence and Self-Efficacy" bespreken de onderzoekers het verhoudingsgewijze gebrek aan zelfvertrouwen met betrekking tot bijvoorbeeld programmeer-vaardigheid. Vreemd genoeg geeft een groep administratieve werksters juist aan zichzelf meer ervaren te vinden dan mannelijke collega's. 
Ook de rol van mentors en role models komt aan de orde alsmede de masculiene cultuur en de old boys networks waar je als vrouw niet tussen komt. Deze aspecten hebben alles te maken met beeldvorming en met sociale netwerken. Dat zijn dus zaken waar wij ICT-ers ons door de bank genomen niet zo mee bezig houden. Te "socio"...maar wel belangrijk! 
 
Ik zei al "...En wat nu...?". Ten eerste moet het onderwerp benoemd worden binnen de community. Dat hebben we in deze blog gedaan en ik ben dan ook heel blij met jullie reacties tot nu toe! Ten tweede zullen we toch (ook al is/lijkt dat lastig) iets moeten doen aan de marketing van ons vak. Als wij met z'n allen ervan overtuigd zijn dat ons vak niet uitsluitend "voor nerds" en wel degelijk "sociaal relevant" is en ook niet "in isolement" wordt uitgevoerd, dan moeten wij dat veel duidelijker uitstralen. Ook zullen we moeten laten zien dat technische leiders vrouwen kunnen zijn. Vrouwen die hun vak verstaan en daarin serieus genomen worden.  
 
Misschien een korte opmerking over positieve discriminatie. Dit is in mijn ogen een laatste redmiddel, maar wel discutabel. Wanneer je namelijk een positie krijgt, omdat er een vrouw benoemd moest worden of omdat het percentage vrouwen van 9% naar 12% moest, dan verandert er niets. Je wordt er zelf niet gelukkig van en de omgeving neemt je ook niet serieus. Vrouwen zullen, net als hun mannelijke collega's, ervaring moeten opdoen door "exposed" te worden aan die situaties en projecten waarin ze kunnen leren, liefst dan wel met hulp van een mentor.