Beste Paul, 
 
Taal is essentieel. Zij dient te passen bij het beroep, zoals van iemand die de taal niet spreekt niet verwacht mag worden dat hij/zij het beroep naar behoren kan beoefenen. Dat blijkt dagelijks als IT-sprekers praten met mensen die zij business of enterprise mensen noemen. Een grove kwalificatie, die ik dan vaak ook nog geringschattend uitgesproken hoor worden. Jammer, maar helaas. Een grote reden voor een logische reactie aan de andere kant, waarin IT-ers niet voor vol aangezien worden. 
 
Informatie is iets waar een bedrijf niet meer zonder kan. Zeker, de taal van de informatiekundige heeft eigen zaken en kenmerken, maar die kunnen niet zo verschrikkelijk ver afliggen van de taal van de mensen die proberen hun business/enterprise bloeiend te krijgen cq. houden. Zoals een jurist, bijvoorbeeld, ook veel vaktaal heeft kan zij/hij die echt wel vertalen naar de taal van de mensen en organisaties die hen nodig hebben. Bij IT lukt dat gewoon niet, er zit gewoon een veel te grote afstand tussen techniek en “business”; ik spreek immers ook met een receptionist in mijn garage, en niet met de monteur zelf en dat kan ik helemaal verklaren. Maar die receptionist…. 
 
Ik hoop dat ik je opmerking rond dit medium niet zo uit moet leggen dat het hier een vrijplaats is voor nerds die niets te maken hoeven of zelfs willen hebben voor de wereld die zij horen te bedienen. Dat is trouwens wel een van de redenen waarom ik geen blog begin, hier, zoals de redactie weet. Een andere is dat architectuur en techniek hier vaak synoniem lijken te zijn. De reden waarom veel echte architecten in en rond de informatie & IT-sector die titel niet meer gebruiken. En terecht. 
 
Informatie en communicatie zijn voor mij twee sterk verbonden zaken. Immers, gegevens die informatie zijn tot je nemen is feitelijk een bepaalde manier van communiceren. Als wij, informatiekundigen, een taal kiezen die niet meer te vertalen is naar andere werelden, waar zijn we dan mee bezig? Een zoveelste eilandje dat binnenkort weer geslecht moet worden? Zou wel jammer zijn. Daarom vroeg ik een aantal keren om uitleg van wat met “verdwijnpunt” bedoeld wordt. En wat doe je dan als je geen antwoord krijgt in de taal die we allebei machtig zijn: het Nederlands. Ik verlies dan mijn interesse en ga door met zaken waar ik mee bezig moet zijn. Ken ik mijn vaktaal dan niet? Misschien? Maar ik kan de elementen die voor mij nieuw zijn in mijn eigen vaktaal niet uitgelegd krijgen, dus wat moet ik daar dan mee. Laat staan dat ik hem als professional kan toevoegen aan mijn praktijk, en het concept kan gebruiken om president-directeuren te overtuigen van wat dat allemaal voor hem/haar kan betekenen.  
 
Om nog terug te komen op dit medium. Voor mij zie ik hier vooral mensen die zich architect noemen, met diverse voorvoegsel, maar die in feite IT-ers zijn in de diverse invalshoeken die deze technologie (kennelijk) nodig heeft. Onder meer de toepassing ervan, zoals via IT-business alignment. Dit medium is er niet voor informatiekundigen, want die vinden hier “hun taal”, hun vak niet. Daarbij is innovatie in IT iets dat kompleet anders is dan innovatie in informatie. Zelfs niet te vergelijken. Dus ik zie ook niet hoe dit medium, ongeacht wat ze van zichzelf zegt, informatiekundigen ook kan bedienen. Maar ja, een ander medium is er niet. Ik heb nu diverse keren getracht zoiets op te starten, maar dan kom je iedere keer in de modder van de IT-ers terecht. Want informatiekunde is zeer gevaarlijk voor IT-ers, het ontneemt namelijk vrijheid en kost handenvol met geld als het goed gedaan wordt. Juist omdat je er goed met President-Directeuren over kunt praten, want het ligt dicht bij hun problemen, en vaak ook hun hart. 
 
Maar goed, jij wilt informatiekundigen onder elkaar. We zullen zien. Ik doe dat, nationaal en internationaal, nu al een jaar of 20-25, dus we zouden elkaar wat te vertellen moeten hebben. 
 
Tja, ik heb ooit eens voor een medisch laboratorium wat gedaan en dan zie je dat die overwegend onveranderlijke taal van de medici ongelofelijk beperkend is. Dat lab zat in een zeer hoge Nolan fase en was maar niet terug te halen naar herontdekking, echte innovatie. Je kunt het als een voordeel zien dat medici over mij heen over mij praten, maar ik voel me daar niet echt goed bij. Vooral ook niet omdat ik weet hoeveel fouten er alleen al in Nederland per jaar gemaakt worden. En ik als oprichter van een patiënten stichting de problemen van dit soort taal te vaak heb moeten opvangen. Met het soort arrogantie als “als jij het waagt om een second-opinion bij een collega aan te vragen, dan wil ik je hier nooit meer zien”. Is dat het voorland van de informatiekundige? Zonder mij, graag. 
 
Natuurlijk ben ik het met je eens dat we zelf onze zaken op de best bij ons vak passende manier op een rij moeten kunnen krijgen. Maar omdat informatie en communicatie (dus niet ICT!!) zo dicht bij de organisaties liggen wil ik niet dat ik een taal ga introduceren die ik niet kan spreken met mijn omgeving, de mensen en organisaties die ik help.  
 
Grappig. Je zegt dat je het fundamenteel met me oneens bent en dat er een ander niveau van denken is om problemen op te lossen. Heb ik dat ontkend? Alleen ik blijf er wel bij dat dat niet een of ander esoterisch, exotisch groter gelijk is dat we onszelf toekennen. Een gelijk dat anderen niet kunnen begrijpen omdat dat nu eenmaal geen informatiekundigen zijn. Mijn ervaringen in echt vele reeksen situaties, zowel in de praktijk als in opleidingen, is juist dat het een andere invalshoek is, een andere manier van kijken en van denken, maar dat die altijd relatief simpel te vertalen is naar waar je over denkt en aan werkt. Ik geloof dan ook niet dat we het zo oneens met elkaar zijn. Een van mijn stelregels is echter dat je het echt gaat begrijpen het altijd simpel, of in ieder geval simpeler wordt.  
 
Als je je betoog nu even volg, en ik zou het extreme aanpassingsvermogen hebben om nieuwe mogelijkheden te bedenken, wat moet ik daar dan mee? Want waar zijn dan de mensen en organisaties die ik moet/wil helpen? Vandaag hoorde ik een gerenommeerd veranderkundige zeggen dat ongeveer 70% van alle veranderingen op een fiasco uitlopen, en dat is ook wat ik zie en, met tegenzin, onderschrijf. Als jij een paar systeemniveaus boven de werkelijkheid gaat staan om dingen te bedenken waar anderen geen idee van hebben waar je het over hebt, en waarom dat is, dan hoor je haast per definitie binnenkort tot die 70%. Hoe goed het ook is wat je zegt, en voorstelt. Ik begrijp best dat je van je gedachten en aanpak een paradigma wil maken, gedeeld door iedereen die zich daarom informatiekundige of desnoods architect mag noemen, maar zo sterf je wel in schoonheid. Tenminste, als je gelijk hebt. En dan kom ik weer terug bij mijn herhaalde vraag rond iets dat ik niet begreep, zonder antwoord. 
 
Paul, ik werk al zoveel jaren aan het veranderen van van alles en nog wat, en dat lukt iedere keer weer een stukje. Tot het volgende extreem weer opduikt, en weer een paar jaar de volgende brand veroorzaakt. Ik weet, juist door wat ik gedaan heb, dat als we het beter begrijpen het simpel wordt. Dat is oneerlijk om te zeggen, want simpel voor mij als vakmens is niet simpel voor de rest van de wereld die een ander vak heeft. Maar goed, dat is een kwestie van goed schrijven, de taal van anderen proberen te gebruiken om het over te brengen. 
 
Laat ik je een voorbeeld geven. De huidige brand zit in wat IT-ers tegenwoordig principes noemen. Zij zetten zichzelf daarmee zo ontzettend volledig voor gek dat het beschamend is om naar te kijken. Is dat dan de nieuwe taal? Het hogere denken? Moeten we anderen gewoon opleggen dat wij gelijk hebben, ongeacht wie die wij zijn (want vaak is wij: ik). Ik heb een jaar of 5 binnen ISO gewerkt aan conceptual schemas, noem het maar de concepten onder de informatiekunde. We begonnen met een inventarisatie: 280 woorden. We konden ze, na veel discussie, terugbrengen tot 9 concepten. En een Amerikaanse prof heeft toen bewezen dat die set concepten compleet was. Vervolgens haalde IBM en nog een paar bedrijven die stekker uit die standaardisatie, want die ging hen grof geld kosten. Was ook zo, dus goed gezien. En tegenwoordig werken we nog steeds met 100-en termen voor hetzelfde. Die kennis is trouwens ontzettend makkelijk als ik weer eens ergens een audit moet doen of zo, want je ziet binnen 10 minuten wat er fout is. Vakvorming? Paradigma’s? Tja.  
 
Ik stel je antwoord echt op prijs. Je gooit echter wel weer een hyperlink naar me toe, waar weer hyperlinks in zullen zitten en ga zo maar door. Ik heb er gewoon geen tijd voor, te druk om overal rommel op te ruimen. Zit nu weer in het holst van de nacht te antwoorden omdat ik dat niet wil laten. Misschien dat ik een uitzondering maak na mijn vakantie. 
 
Steven van ’t Veld 
Steven.van.t.Veld (at) AIM.nl