Volgens mij gaat ICT architectuur in de kern maar over één ding: samenhang. Het in kaart brengen van de samenhang (of juist het ontbreken daarvan) in de informatievoorziening is waar ICT architec-tuur zich mee bezig zouden moeten houden. Ik ben het op dat vlak dan ook volledig met Wouter eens. Die samenhang zou je m.i. bij voorkeur duidleijk moeten maken met grafische overzichten; of je die nu blauwdrukken noemt of landschapskaarten of whatever: plaatjes dus ! Voor iedere betrokkene van elk niveau begrijpelijk en inzichtelijk. En betrokkenheid van de architect is hierbij ontegenzeglijk een be-langrijke vaardigheid maar dat staat niet op gespannen voet met het wel of niet kunnen visualiseren..  
 
Natuurlijk heeft Marc gelijk als hij zegt dat het uiteindelijk gaat om het verbeteren van de dienstverle-ning aan de klant. Maar dat is pas mogelijk als je, zoals Wouter terecht stelt, een helder beeld hebt van de huidige situatie. En of je dat beeld nu wel of niet hebt gevormd op basis van een (standaard) methode, is voor een opdrachtgever niet van belang. Die zal het worst zijn of je zijn informatiehuis-houding in kaart heb gebracht met Tapscott, TOGAF of Zachman. Zo lang hij maar het overzicht heeft op basis waarvan hij verbeteracties kan starten. 
 
De hele discussie over methodes en standaarden vind ik eigenlijk een beetje zonde van de tijd en energie die beter besteed kan worden aan het simpelweg “doen”. Ik zie nog te vaak dat we als be-roepsgroep blijven hangen in die ivoren toren waar we mooie plannen maken om die vervolgens op de plank te zien belanden. Laten we gewoon de mouwen opstropen en zoals we in Rotterdam zeggen “niet lullen, maar poetsen”. Zodra klanten zien welke mooie, creatieve en waarde-toevoegende oplos-singen we niet alleen kunnen bedenken maar ook daadwerkelijk voor ze kunnen realiseren, zullen we als groep ook die waardering krijgen waar we blijkbaar zo naarstig naar op zoek zijn.