Thank you for taking the time to report the following comment to the administrator of this site.
Please complete this short form and click the submit button to process your report.
Ja, het is een eruptie. Maar een die allang op de loer lag, en die maar niet wilde komen om allerlei al of niet verheffende redenen. Ik hou het er maar op dat we feitelijk 20 tot 25 jaar ontwikkeling van de vakgebieden in de informatie & IT-sector verloren hebben door vooral commerciële oorzaken en door de introductie van de PC. Die laatste lijkt misschien vreemd, maar ik zie het als een hele grote oorzaak. In de 80-er jaren was al zoveel meer bekend van de vakgebieden dan nu bekend is, of in ieder geval lijkt te zijn. Met de introductie van de PC was alles ineens voor iedereen simpel. We vergaten gewoon onze concepten en onze opgebouwde kennis omdat die toch niet meer nodig was: de hyperlink loste alles op. En ga zo maar door. Dus een eruptie: ja, en één die zich al een kwart eeuw opgebouwd heeft. Misschien dat we nu dan toch nog weer eens wat verder komen met waar het werkelijk om gaat, en dat heeft weinig of niets met IT te maken.
Ik begrijp je samenvatting rond ISO niet. De opzet van ODP was goed, maar is in de loop van de tijd volledig afgebrokkeld. We zijn zeer fundamenteel met concepten binnen conceptual schemas bezig geweest, maar die activiteit is stilgelegd omdat denkers vanuit een verschillende invalshoek elkaar niet hebben kunnen vinden. Ik kan me nog een paar weken discussie met John Sowa herinneren waar de spetters vanaf vlogen, maar die feitelijk nergens toe geleid heeft omdat zijn uitgangspunt, het object als enig alomvattend concept, het niet kon halen. Dus zie ik ook niet waarom Pieter en ik het daar in principe niet met elkaar over eens zijn.
Wel begrijp ik nu dat Pieter een eigen set concepten neergezet heeft. Je noemt dat zijn “axiomatisch stelsel voor zgn radicale interdependentie”. Dat stelsel zou meer ruimte moeten bieden dan de concepten van Sowa. Dat zal beste, want de discussie met Sowa liet in de mid-90-er jaren al zien dat het zijn beperkingen had, en dat is in zijn latere werk aan ontology niet veel beter geworden.
Waar wij mee gezeten hebben was dat meer dan 250 “concepten” hebben kunnen vinden, die later teruggebracht konden worden tot 10 of 11 basisconcepten. Het gevaar is gewoon dat je nu meer vrijheid denkt te kunnen creëren door meer basisconcepten toe te voegen, terwijl dat feitelijk alleen afgeleiden van echte basisconcepten zijn. Bovendien bestaat de enorme kans dat basisconcepten binnen diverse systeemniveaus of, veel zwakker, binnen diverse viewpoints zich herhalen, of juist uit elkaar getrokken worden.
Dan een algemene opmerking. Het is duidelijk dat jullie een nogal eigen terminologie hebben ontwikkeld die jullie gebruiken in deze discussie. Die terminologie is echter nauwelijks te verstaan, en te begrijpen. Als ik een zin als “axiomatisch stelsel voor zgn radicale interdependentie” lees kost het me echt moeite om te bedenken wat jullie daarmee bedoelen. Ik neem aan dat het een set van basisconcepten in hun onderlinge relaties is, maar dat is dus wel een wilde aanname. Het zou enorm helpen als jullie in gewone taal kunnen uitleggen wat je eigenlijk bedoeld. Misschien dat Pieter dan minder zijn handen in de lucht hoeft te gooien omdat niemand hem (lijkt) te begrijpen. Dat begrijpen is ook erg lastig als je niet dezelfde taal spreekt. Je bouwt dan een muur om je eigen viewpoint heen door je afwijkende uitdrukkingen, hoe academisch verantwoord die misschien ook zijn.
Ik ben benieuwd of mijn uitleg van “axiomatisch stelsel voor zgn radicale interdependentie” in de buurt komt. En misschien dat iemand dan ook kort en in goed begrijpbare taal uit kan leggen wat ermee bedoeld wordt. Dan kunnen we zien of Pieter de essenties inderdaad raakt. Daarbij lijkt het me overigens geen onderwerp voor deze bijdrage rond TOGAF als would-be wondermiddel die Daan geschreven heeft.