Thank you for taking the time to report the following comment to the administrator of this site.
Please complete this short form and click the submit button to process your report.
Ja, ik heb moeite met je gebruik van het woord ontwerp. Volgens het woordenboek is ontwerp het beschrijven van iets nieuws in hoofdtrekken, een aan anderen ter overweging aangeboden plan. Ontwerpen is iets uitdenken en in schets brengen, of beramen, opstellen. Iets nieuws, dus, dat uitgewerkt is zodat goed bekend is wat het is, moet zijn/worden. Jij zegt dat je ontwerpen gelijk aan onderhouden stelt. Dus iets dat is bijstellen, aanpassen. Dat is iets anders. Mijn zorg is hier dat je daarmee een nieuwe betekenis aan het woord ontwerp(en) toevoegt die het begrip een toch wel stevige andere betekenis geeft. Een homoniem dus, iets waar ik vanaf mijn eerste jaren voor gewaarschuwd ben omdat het een zo lastig te hanteren concept is: als jij ontwerpen zegt bedoel je immers iets anders dan ik uit het woordenboek kan halen dat door veel mensen gebruikt wordt: de Van Dale.
Als ik het woord ontwerpen even laat voor wat het is en je beschrijving lees kom ik uit op iets dat onderhouden moet worden. Tot nu toe heb ik steeds het woord kennis gebruikt, kennis van diverse zaken die naast ontwikkeld en beheerd moet worden, en die dus onderhouden moet worden. Even buiten de invulling komen we dan in principe heel dicht bij elkaar.
Nog even over ontwerpen. Ik weet dat Jaap en jij ontwerpen zien als het aangeven van ruimte in plaats van het afperken van wat waar hoort. Schitterend, maar voor mij een half vol glas naast een half leeg glas. Als ontwerpen het beschrijven van iets nieuws in hoofdtrekken is, dan is het dus een combinatie van tekst, tekeningen enz. die, als of niet via IT, gemaakt is, en ter beschikking staat. Elk woord, elke lijn in de tekeningen beperken echter. Iets ergens over opschrijven, het nieuwe volgens de definitie, is immers iets nader aanduiden op een bepaalde manier. Wat je aanduidt zou iets anders kunnen zijn, je had het anders kunnen beschrijven, of tekenen. Je had ook iets anders kunnen beschrijven of tekenen dat misschien wel hetzelfde doel zou kunnen hebben.
Ontwerpen, in de woordenboekbetekenis, is voor mij dan ook altijd beperken, ongeacht wat Alexander ervan zegt. Elk lijntje had immers anders kunnen staan. En het feit dat een lijntje ergens staat, en niet ergens anders beperkt mijn mogelijkheden met mijn voorstel, mijn ontwerp. Hoe goed die keuzes ook zijn, die kan de inzet van en bepaalde technologie, in het ergste geval, mogelijk of onmogelijk maken. Sterker nog: wat met een huidige technologie mogelijk is kan met een toekomstige onmogelijk zijn. Dus is ontwerpen beperken, en is het belangrijk dat het aantal beperkingen tot het minimum beperkt blijft (waar Alexander hopelijk mee bezig is geweest).
Een ontwerp wordt dus niet alleen beperkt door context, maar ook door wat ontworpen wordt zelf.
Neen, onderhoud is niet architectuur. Ik heb net het begrip kennis gebruikt, dus kennis van en rond een bepaald aspect. Bijvoorbeeld kennis van de informatie van een omgeving, een gekozen wereld, of de kennis van de applicaties die die wereld ondersteunen, of de kennis van de technische IT-infrastructuur. Het opgebouwde beeld, al of niet van en rond een aspect, noem ik architectuur. Het totale beeld dus van een bepaalde, vaak gekozen wereld, dus. Daarbinnen hoort van alles en nog wat waar kennis bestaat, dient te worden ontwikkeld en die beheerd zal moeten worden.
Het grappige is dat mensen met een andere achtergrond, met andere kennis en ervaring vooral naar bepaalde dingen in een omgeving kijken, en dan ook vaak nog op een bepaalde manier. Een informatiekundige zal heel andere dingen zien dan een IT-er, een PZ-mens, een jurist en ga zo maar door. Zij kunnen vooral met elkaar spreken als zij zien dat zij op hun eigen manier naar hetzelfde kijken. Een bankdeskundige en een IT-er dienen zich te realiseren dat zij allebei naar de geboden IT-ondersteuning kijken, maar precies vanaf “de-andere-kant”: ondersteund worden versus ondersteuning leveren. Wie dan geen gemeenschappelijke “taal” vindt heeft een probleem, want hoe kan je dan over een te verbeteren ondersteuning spreken. Men spreekt dus deels over hetzelfde, en de overlap van onderwerpen is groot of klein. In de praktijk blijkt dat er een enorm verschil zit tussen de bankdeskundige die IT gebruikt en de IT-er die de ondersteunende IT maakt en exploiteert. Net als een chauffeur die met een monteur moet spreken. Daar blijkt de informatiekundige tussen te zitten, die over informatie kan spreken met de “wereld” en over de inzet van IT om die informatie ter beschikking te krijgen met IT-ers.
En dit is wat ik bedoel in mijn antwoord naar Peter met synergie. Samen---werken, maar dan wel daarover wat de resp. disciplines (Daan heeft het over rollen) raakt. Maar pas daarbij op dat je een IT-er niet de rol van de informatiekundige of de bankspecialist geeft, want die kan zo iemand hoogst zelden goed spelen. Evenals dat de bankdeskundige goed in de rol van de informatiekundige of de IT-er zal zijn.
Mijn “allergie” voor literatuurstudie bestaat overigens niet. Alleen moet ik het wel doen in de praktijk, en heb ik gewoon de tijd niet om te lezen wat iedereen zo schrijft. Zeker in architectuurland wordt zoveel geschreven dat echt nauwelijks hout snijdt dat ik me probeer te beperken tot wat dat wel doet. Na 30 jaar in de wereld bezig geweest te zijn is mijn toetssteen vooral de praktijk, en niet, bijvoorbeeld, de 69 verschillende manieren waarop WO/HBO in Nederland naar IT kijkt, of de 10.000 mensen die vinden dat zij het wiel uitgevonden hebben. Mijn ervaring is dat er nog zo zelden over het geheel binnen de informatie & IT-sector nagedacht wordt dat het aantal geschriften daarover minimaal is. Het gaat altijd over een hulpmiddel, het feit dat je moet tekenen, een methode die in een specifieke omgeving gewerkt heeft om bedrijfsprocessen op een rij te krijgen, software die al op 3 plaatsen werkt of meer van dat soort uitingen. Of het is zo …… theoretisch en moeilijk beschreven, vaak ook nog in een zelfgecreëerde taal, dat het voor een simpele praktijkmens als ik gewoon niet te doen is om het te doorgronden, laat staan toe te passen in de praktijk, in een normale tijd. En er is geen enkele garantie, of iemand nu wat AMBI-modules gedaan heeft, of 3 keer dr. voor zijn naam heeft staan. Kijk naar de taal die je zelf gebruikt, Pieter, en de eigen betekenis die je soms aan woorden geeft. Feitelijk interesseert het me niet of analyse voor ontwerp komt, of andersom. Zo lang het samen maar optimaal past in het geheel, en daar heb ik te vaak twijfels over, en nog veel vaker zie in dat in de praktijk fout gaan. Met steeds desastreuzer gevolgen, tot aan het IT-infarct toe.
Misschien toch een advies. Erkenning krijgen voor jou ideeën, aanpak, methode ligt niet in het door blijven gaan met steeds hardere en grovere argumenten. Je steekt in je tekst je handen in de lucht en roept vertwijfeld dat je zo gauw niet zou weten wat je nog meer moet doen om de erkenning voor je werk te krijgen die je denkt dat je werkt waard is. Misschien is veel minder doen wel een alternatief, want als het echt goed is komt het dan vanzelf aan de orde. Of het aan mij besteed is: ik heb je gezegd dat ik niet zie dat ik het hard nodig zou hebben. Dat kan een probleem van mij zijn, maar de vele teksten die ik van je gelezen heb zetten me niet op dat spoor. En dat geldt dus voor heel veel mensen die teksten produceren, trouwens. Ook binnen Via Nova Architectura.
Jazeker, niet kiezen is ook kiezen. En daarmee beperk je dus ook je ruimte. Wie heeft dat boek Informatiekundige Ontwerpleer dat je aanhaalt dan geschreven?
Weten is de basis om goed te kunnen kiezen. Steeds beter weten, als organisatie en als mens, zal ervoor moeten gaan zorgen dat op een moment keuzes gemaakt kunnen worden die, in ieder geval voor dat moment, optimaal zijn. Maar het weten zelf en de kennis over gemaakte keuzes zal naast elkaar moeten staan, zodat je kunt blijven zien dat je gemaakte keuzes valide zijn en blijven. Als daar verandering in komt heb je een echte aanleiding om te gaan veranderen, a-la TOGAF of DYA wat mij betreft. En juist ook weten beperkt, alleen op een totaal andere manier dan ontwerpen. Er is een grapje over mensen, waarin verteld wordt dat je bij geboorte niets van alles weet, later weet je weinig van veel, veel van weinig en uiteindelijk alles van niets. Hoe bedoel je: vrijheid……?
24/4 16:04. Jammer dat je niet wist dat ik toch meer dan 10 jaar aan ODP gewerkt heb. De essenties van het begin van ODP worden met voeten getreden in RM-ODP omdat het door de verkeerde mensen uitgewerkt is, en dat is de reden waarom ik het op een moment opgegeven heb en met conceptual schema’s bezig ben gegaan. Mijn teksten tot nu toe laten m.i. voldoende zien van mijn denkwijze om je te laten zien dat je tekst niet juist is. Natuurlijk ben ik zelf, als opgeleid en ervaren informatiekundige, vooral geïnteresseerd in het information viewpoint, het conceptual schema. Maar volgens mij was ik degene die, bijvoorbeeld, over synergie is begonnen. Jammer dat je dan zo’n tekst schrijft.