Thank you for taking the time to report the following comment to the administrator of this site.
Please complete this short form and click the submit button to process your report.
Ja, je hebt gelijk dat een antwoord rond concepten erg lang kan worden. In het kort het er op neer dat ISO in lijn met het technical report TR9007 in de 90-er jaren een standaardisatie aktiviteit heeft gehad onder de noemer Conceptual Schema Management Facilities. Of wel over de concepten die onder het information viewpoint, de informatiekunde liggen. In een paar zijn daar ruim 250 geinventariseerde begrippen teruggebracht naar 10 of 11 echte basisconcepten. Het was Prof John Sowa, met John Zachman ex-IBM, die het wiskundige bewijs geleverd heeft dat deze set compleet was. Daar is toen nog discussie over ontstaan omdat dit bewijs gebaseerd was op het terugbrengen van alles in 1 object definitie, wat theoretisch juist was maar te weinig praktisch om er iets mee te kunnen doen. Daarom is de groep in 1999 ontbonden, en is het werk blijven liggen als committee draft versie 2.
Onderliggende reden voor dit alles is dat de deelnemende leveranciers community zich ging realiseren dat zo ontzettend moest gaan veranderen aan de installed base en hun producten en diensten dat zij dat niet zagen zitten. Nu, 10 jaar later, beginnen veel vragen zich in dit totale kader te vormen, en zijn de “architectuurmethoden” feitelijk weinig anders dan wat we in de 70-er jaren ook al hadden. Daarmee zeg ik dat de essentie allang bekend is, maar dat in de praktijk te weinig geld verdiend kan worden als we die basisconcepten echt ook zouden hanteren. Met een “bewijs” uit het ongerijmde: als je ooit een echt goed ontworpen informatiesysteem hebt gezien dan weet je dat haast altijd per definitie “agile” is en dat het altijd maar een fractie van de kosten voor onderhoud nodig heeft. Alleen al de praktische constatering dat een conceptueel echt goed ontworpen gegevensstructuur maar, als vuistregel, eentwintigste van het aantal regel programmacode nodig heeft spreekt hier boekdelen. Maar zolang wij SDM-achtige molochen als TOGAF, DYA en andere architectuurmethoden willen blijven pushen komen we geen stap verder. Simpelweg omdat als je echt kijkt naar wat het kan en doet de complexiteit ineens extreem groter maakt. Zie bijvoorbeeld ook mijn vorige reactie naar Peter. En dat alles schrijf ik als praktijkmens die letterlijk in honderden organisaties heeft kunnen kijken en werken. En ook als iemand die zeer aarzelt, net als Jaap van Rees al jaren doet, om het woord architectuur te gebruiken omdat het zo vaak, in mijn ogen, misbruikt is en wordt in de informatie & IT-sector.