Dank voor de definities, maar die doen niets af aan mijn betoog, alleen mijn ‘vrije vertaling’ was juridisch onjuist. Eigendom kan inderdaad niet verdeeld worden. Maar daar zit nou juist het probleem: (patiënt)gegevens kunnen wel verdeeld worden.  
 
Onze jurist vertelde dat men in de WGBO juist om die reden geen ‘eigendom van patiëntgegevens’ heeft gedefinieerd. In plaats daarvan heeft men de rechten en plichten van patiënten en zorgverleners vastgelegd (zie mijn vorige reactie). 
 
Het voorstel om het informatie-eigendom bij de patiënt te leggen, klinkt charmant, maar zal in de praktijk nauwelijks werkbaar zijn:  
• hoe kan een arts zich voorbereiden op een behandeling als hij moet wachten totdat de patiënt zijn medisch dossier ter beschikking stelt? 
• wat als de patiënt met een zorgvraag bij een nieuwe arts komt, maar zijn medisch dossier niet ter beschikking kan stellen (vergeten, zoekgeraakt)?  
• wat als de patiënt bepaalde privacy-gevoelige gegevens achterhoudt (in de onjuiste veronderstelling dat ze toch niet relevant zijn)? 
• hoe kan een arts na de behandeling het medische dossier bijwerken als de patiënt al vertrokken is? 
Tenslotte legt het een grote verantwoordelijkheid bij de patiënt, terwijl de meeste patiënten hun medische gegevens onvoldoende begrijpen.  
 
Daarom is de patiënt toch beter af met de WGBO, want die geeft hem de lusten, en geeft de zorgverlener de lasten. Als er iets fout gaat, wordt de zorgverlener aangesproken. En terecht, want die heeft ervoor geleerd en wordt ervoor betaald.