Thank you for taking the time to report the following comment to the administrator of this site.
Please complete this short form and click the submit button to process your report.
Ja, ik ben dit met je eens. Ik zie echter ook dat veel "informatie architecten" ontwerpers van informatielandschappen zijn, en vooral delen daarvan, waarbij het gesprek erg vaak snel over de inzet van IT gaat. Jaap gaat verder dan dat. Met zijn ontwerp methode blijft hij los van oplossingen. Maar het is wel ontwerp, en ontwerp zal je uiteindelijke toch gaan realiseren. Ik zie het als een soort raakvlak tussen informatie en technologie, waarbij de balans per mens in de praktijk anders ligt.
Voor mij is informatie een belangrijk (4e) bedrijfsmiddel (corporate resource) van een organisatie. De vierde die eigenlijk vooral de laatste 20 jaar snel belangrijker geworden is. IT, daarentegen, is een van de kapitaalgoederen (3e bedrijfsmiddel), naast de andere PIOFAH etc. factoren. Informatie zit dan ook aan de vraagkant, bij de andere bedrijfsmiddelen en IT is aanbod, tactisch niveau en lager. Daarmee ontstaat de logische scheiding tussen informatie en IT, waarbij informatiekunde een ander vak is dan IT-kunde (een combinatie van zo'n 30 of 40 vakken).
Werkelijkheid. Dat is een begrip waarover filosofen hun leven lang kunnen bomen. Dat is voor praktische mensen niet zo relevant, want, als het goed is, is wat werkelijkheid is vastgelegd op strategisch niveau, mede via de bedrijfsmiddelen. Daarmee wordt de keuze voor wat de werkelijkheid is gemaakt door het verantwoordelijke personeel die rond een Raad van Bestuur functioneren. In standaardisatie termen wordt al 25 jaar de term Universe of Discourse (UoD) gebruikt, het stukje van de wereld waarover we spreken. Als we weten wat we met dat stukje wereld kunnen en moeten, dus vastgesteld door strategisch personeel, dan stellen we gelijk vast wat we met de bedrijfsmiddelen willen en kunnen. Daarom zeg ik ook vraagkant. Alle IT-leveranciers met hun architecten werken aan de aanbodkant. Zij kijken en interpreteren de vraagkant, voor hen dé werkelijkheid (dus = UoD). Doel voor hen is om zoveel mogelijk IT-projecten te definiëren en te realiseren. Daarvan gaat nog steeds het meeste fout. Reden is dat de vraag niet goed uitgewerkt en vastgesteld wordt. De kennis van de informatie, waar het voor IT-ers om gaat, is niet goed vastgesteld en beheerd, zodat zij veel te veel vrijheden hebben om te bepalen wat het volgende IT-project nu weer moet realiseren. Daar zit dus ook het vak dat we informatiekunde noemen; een vak dat nauwelijks uitgewerkt is en nergens gedoceerd wordt. Waarom? Simpel: men denkt nog steeds dat IT een Deus-ex-Machina is, de wonderdoos die het gaat oplossen. Je leest af en toe: business is IT. Voor wat het waard is.
Jaap geeft met zijn ontwerpen een gezicht aan het informatielandschap vanuit het vak informatiekunde. Met het begrip informatieruimte komt hij los van technologie. Waar ik naar kijk is dat huidige IT-ers het begrip informatieruimte als een andere manier van tekenen van een Yourdon DFD ziet. Wat het niet zou moeten zijn, zeker niet als je dan ook nog DFD’s kunt vertalen naar programmatuur. Daarom mijn ambivalentie. Overigens met alle respect voor het (levens)werk van Jaap van Rees.
Mijn opmerking, waarover je valt, kan misschien inderdaad gelezen worden als dat ik Jaap als IT-er zie. Ik hoop dat het bovenstaande uitlegt wat ik bedoeld heb. En ja, het blijft wat dubbel zonder dat ik Jaap daar op aan wil kijken.
