Opleiding is zeker een deel van het probleem, maar volgens mij zit het nog dieper. We missen voor een groot deel nog de methoden en technieken om die engineering goed uit te voeren. Zo zijn formele methoden voor het garanderen van de correctheid van software nog steeds niet goed op te schalen naar de omvang van real-life systemen die je bijv. bij banken of overheidsorganisaties tegenkomt. In de bouw kun je 'eenvoudig' overdimensioneren, omdat de sterkte van een constructie min of meer lineair afhangt van de dikte van de balken. In de software kan een enkel bitje verkeerd de hele zaak platleggen, m.a.w. een niet-lineair verband. 
Dat betekent dat de simulaties die Peter voorstelt niet voldoende zijn voor het garanderen van de kwaliteit van een systeem. Ze zeggen wel iets over het gedrag onder belasting, maar niet over dit type niet-lineair foutgedrag. Volgens mij maakt dat dit probleem fundamenteel moeilijker dan engineering in de fysieke wereld.