Een 'midoffice' in de zin van het artikel is zeker geen organisatieonderdeel (daar wordt de CEO inderdaad niet blij van), maar een architectuurpatroon voor het overbruggen van de kloof tussen verzuilde legacy-backofficesystemen en moderne frontoffice-voorzieningen. Feitelijk bestaat het uit een aantal tamelijk onafhankelijke deelpatronen, zoals een zakenmagazijn, procesbesturing (BPM), etc. Op termijn hoop je dat die legacy ver-SOA't wordt, en migreert dit midoffice-patroon naar een meer reguliere service-georiënteerde architectuur. De belangrijkste verwarring in de markt is m.i. nu dat er aanbieders zijn die een "midoffice-oplossing" als een *pakket* verkopen (een soort overtreffende trap van de ESB, ook al zo'n verwarrend concept). In het kader van een goede migratiestrategie naar zo'n SOA-architectuur levert dit risico's op: wanneer allerlei conceptueel onafhankelijke onderdelen van een midoffice-architectuur in zo'n pakket te sterk worden geïntegreerd, kun je veel moeilijker stap voor stap naar een SOA-architectuur doormigreren.